

Örtü altı tarım, bitkilerin dış etkenlerden izole edilmiş alanlarda kontrollü koşullarda yetiştirilmesine dayanan bir üretim yöntemidir. Seralar, tünel sistemleri veya örtü brandaları gibi yapılar, sıcaklık, nem, ışık ve havalandırma gibi çevresel değişkenlerin yönetilmesini sağlar; böylece ürünler mevsimsel sınırların ötesinde, daha düzenli ve yüksek verimle elde edilebilir.
Bu yaklaşım, özellikle aşırı iklim koşullarının hüküm sürdüğü bölgelerde ya da erken ve geç sezon üretimiyle pazar talebine cevap verme gereksiniminde büyük avantaj sunar. Örtü altı koşulları bitkilerin hastalık ve zararlılardan korunmasını kolaylaştırırken, su ve besin maddelerinin daha kontrollü kullanılmasına olanak tanır; bu da hem maliyetleri düşürür hem de çevresel sürdürülebilirliği destekler.
Başarılı bir örtü altı üretim sistemi, iyi tasarlanmış yapılarla başlar: doğru malzeme seçimi, uygun boyutlandırma ve sağlam montaj önem taşır. Bunun yanı sıra iklimlendirme (ısıtma, soğutma, havalandırma), damla sulama veya yağmurlama sistemleri ile besleme programlarının entegrasyonu, verimi doğrudan etkiler. Hastalık yönetimi, zararlı izleme ve entegre mücadele stratejileri de üretim sürekliliği için gereklidir.
Modern sensör teknolojileri ve otomasyon uygulamalarıyla (örneğin nem, sıcaklık ve CO2 ölçümü; otomatik sulama ve iklim kontrolü) örtü altı tarım daha hassas ve verimli hale gelir. Bu sayede kaynak kullanımı optimize edilir, ürün kalitesi yükselir ve üretim periyotları esnetilerek yılda birden fazla hasat mümkündür. Özetle, örtü altı yetiştiricilik; iklim risklerini azaltan, kaynak verimliliğini artıran ve pazara dönük esneklik sağlayan bir tarımsal üretim modelidir.